Над белым полем —
Зімовым морам,
У цішыні
І сярод турбот,
Над маім шчасцем
І маім болем
Каторы месяц,
Які ўжо год
Ляціць, трымціць,
Невымоўна ззяе
На чорнай коўдры
Родных нябёс
Мая самотная
І нямая,
Мая адзіная
Зорка-лёс.

Я ёй малюся,
Яе баюся,
Яе спрабую
Не заўважаць.
А прыйдзе час —
Назаўжды спынюся
Пад зорным позіркам
Спачываць.

Пакуль блукаю
Глухою сцежкай,
Дзе звер пакінуў
Свае сляды,
Ужо не страшна,
Ужо не смешна,
Ужо ніякай
Няма бяды
У тым, што сціхлі
Навокал песні
А замест песняў — 
Хрумсцяць хрыбты.
У любым краі,
Дзе напрадвесні
У акно астрогу
Мне ззяеш Ты.

Клас
33
Панылы сорам
1
Ха-ха
Ого
Сумна
8
Абуральна

Хочаш падзяліцца важнай інфармацыяй ананімна і канфідэнцыйна?

Каб пакінуць каментар, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзеру