Для мяне імя Аляксандра Падлужнага зьвязанае найперш з фундамэнтальнымі працамі ў фанэтыцы нашае мовы: «Гукі беларускай мовы» (1973; разам са сьветлай памяці Віктарам Чэкманам) і «Нарыс акустычнай фанэтыкі беларускай мовы» (1977).

Гэтыя працы, поруч з тагачаснаю мадэрнізацыяй тэхнічнае базы Iнстытуту мовазнаўства, дазволілі апісаць беларускую гукавую сыстэму паводле сучасных патрабаваньняў. Відавочна, і надалей яны будуць даваць аб’ектыўныя аргумэнты на карысьць клясычнае традыцыі правапісу. У пачатку 1990-х Аляксандар Падлужны працаваў у грамадзкай Правапіснай камісіі пад эгідаю ТБМ імя Скарыны. Ён рэальна ўдзельнічаў у паседжаньнях, даваў сэнсоўныя заўвагі як фанэтыст і фаноляг. А пазьней памянялася палітычная сытуацыя ў краіне.

Беларускіх мовазнаўцаў няшмат. Пухам яму зямля.

Вінцук Вячорка

Клас
Панылы сорам
Ха-ха
Ого
Сумна
Абуральна
Каб пакінуць каментар, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзеру