Як адзначыў карэспандэнт НН, падчас святкавання Дня Перамогі кідаўся ў вочы ўплыў расійскай прапаганды і ўцягнутасць беларусаў у яе кола.

Георгіеўскія стужачкі адкрыта не раздавалі, аднак многія людзі самі прыйшлі на плошчу, упрыгожыўшыся імі. Стужкі з «яблыневым цветам», ліхаманкава прыдуманыя дзяржідэалогіяй некалькі гадоў таму як бы ў процівагу, былі ў асноўным на «прадстаўніках працоўных калектываў» і школьніках, што трапілі сюды па разнарадцы.

А «георгіеўскія» многія з тых, хто быў на плошчы, чаплялі па ўласнай ініцыятыве. Імі ўпрыгожвалі дамскія сумачкі, аўтамабілі, партрэты продкаў-ветэранаў. Вялікая сям'я з Мінска нават пашыла сцягі ў «георгіеўскіх» колерах. Малых дзетак адзявалі «салдатамі Перамогі». Старыя камуністы прынеслі партрэты Сталіна і сцягі СССР. Вакол плошчы фланіравалі хлопец і дзяўчына ў энкавэдысцкай форме — з імі актыўна фатаграфаваліся мінчукі і госці сталіцы.

«Сцяжкі Перамогі» прадавалі людзі з парушэннямі слыху.

Георгіеўская стужачка на «Міцубісі». Японія, дарэчы, была саюзніцай Германіі ў вайне.

Мамы адзелі малых дзетак «салдатамі Перамогі».

Казак Усевялікага войска Данскога ішоў у калоне мінскага «Несмяротнага палка».

Прадстаўнікі праўладнай Кампартыі традыцыйна вынеслі партрэты Сталіна.

Вакол плошчы фланіравалі хлопец і дзяўчына ў энкавэдысцкай форме — з імі актыўна фатаграфаваліся мінчукі і госці сталіцы.

Вялікая сям'я з Мінска пашыла сцягі ў «георгіеўскіх» колерах.

На свяце былі заўважаныя актывісты адыёзнага прарасійскага «Національно-освободітельного двіженія».

Ну, за Перамогу!

Залп.

Клас
Панылы сорам
Ха-ха
Ого
Сумна
Абуральна

Хочаш падзяліцца важнай інфармацыяй ананімна і канфідэнцыйна?

Каб пакінуць каментар, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзеру