Наста Кудасава. Фота: фэйсбук паэткі

* * *

я ведаю, мне ад цябе засталося цяпло.
іначай, адкуль гэты жар так настойліва сніцца?
а ўсё, што ў зямным вымярэнні між намі было,
багоўка-сястра зберажэ на аранжавай спінцы.

я ведаю, мне засталася даверлівасць рук,
бяззбройнага дотыку шчырасць, якой не схаваеш.
і нават калі я аднойчы напраўду памру —
у памяці пальцаў тваіх я гарэцьму жывая.

хай век сабе ўрэшце зацягне на шыі ласо,
хай спрахне айчына ў сабою ж атручаным дыме…
ды ў памяці нашых сцяжынак і нашых лясоў
мы жыцьмем заўсёды — шчаслівымі і маладымі.

Клас
5
Панылы сорам
1
Ха-ха
1
Ого
Сумна
Абуральна

Хочаш падзяліцца важнай інфармацыяй ананімна і канфідэнцыйна?

Каб пакінуць каментар, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзеру