Памідорскі: Гэта я вас паклікаў, дарагі Сцяпашка… Мне тут паведамілі даволі дзіўную вестку… Нават не ведаю, як і сказаць. Ну… быццам бы вы… абвясцілі вайну… Расіі…

Сцяпашка (дастаўшы гадзіннік): Пакуль яшчэ не. Вайна пачнецца ў чатыры гадзіны, калі Расія не выканае ўмоваў ультыматуму.

Хамяк: Ультыматуму?

Сцяпашка: Так! Тыдзень таму я ім выслаў ультыматум!

Хамяк (нервова): Каму «ім»? Выказвайцеся больш зразумела!

Сцяпашка: Прэзідэнту, прэм’ер‑міністру і парламенту. Я запатрабаваў скасаваць гэтыя недарэчныя мыты на піва. Тэрмін ультыматуму заканчваецца сёння ў шаснаццаць нуль‑нуль. Калі мае ўмовы не будуць прынятыя, я пачну вайну!

Пан Піза: Цікава, як гэта будзе выглядаць? Вы будзеце паліць па іх адсюль са стрэльбы ці пойдзеце ўрукапашную?

Сцяпашка: Метады вядзення кампаніі — ваенная тайна! Я не магу яе выдаваць, тым больш у прысутнасці цывільных!

Памідорскі (рашуча): Так!.. Спадар міністр, я думаю, няма сэнсу працягваць гэтую бясплодную размову. Выслаўшы ультыматум, вы тым самым перайшлі ўсялякія межы! (Крычыць) Вайна — гэта не покер! Яе нельга абвяшчаць калі захочацца! Вы арыштаваны, спадар міністр!.. Палкоўнік Шэльма, прыміце ў спадара міністра партфель!

Шэльма (нерашуча): Калі ён аддасць…

Сцяпашка. Спадар Памідорскі, не рабіце глупстваў. Я ведаю, вы годны чалавек, у душы вы таксама супраць мытаў…

Памідорскі: Гэта нікога не датычыць!

Сцяпашка: Мая вайна таксама датычыць толькі Расіі і мяне.

Памідорскі: Сцяпашка! Як старэйшы па званні загадваю здаць партфель!

Забягае міністр замежных справаў Мартышкін.

Мартышкін. Спадар Сцяпашка, вы прасілі вячэрнюю газету!

Сцяпашка: Ану? (Бярэ газету, праглядае, моўчкі працягвае Памідорскаму).

(Памідорскі глядзіць у газету)

Памідорскі (спалоханым голасам). Расія скасавала мыты.

Сцяпашка (зірнуўшы на гадзіннік). Без дзесяці чатыры!.. Паспелі!.. Іх шчасце! (Да ўсіх) Дазвольце адкланяцца!

Клас
Панылы сорам
Ха-ха
Ого
Сумна
Абуральна

Хочаш падзяліцца важнай інфармацыяй ананімна і канфідэнцыйна?