Nie budź pieramožany złom, a pieramahaj zło dabrom

Da Rymlanaŭ 12:21

«Kab skončyć vojny» – film z taho ž epičnaha šerahu, što i najlepšyja ekranizacyi Bykava, halivudskija karciny pra Vjetnam ci «Chałodnaje leta 53-ha..» Biaźlitasnyja abstaviny staviać čałavieka na miažu žyćcia i śmierci – i vyjaŭlajuć, kim jon nasamreč jość.

Bataljon maładych šatłandcaŭ, pałanionych japoncami ŭ kolišniaj brytanskaj kałonii, traplaje ŭ kancłahier u džunhlach. Aficery, što navat pad vartaj kidajuć vyklik voraham, sami naryvajucca na śmierć. Pałonnyja dzielacca na tych, chto rychtuje zbrojnyja ŭcioki — i tych, chto molicca dy ładzić patajemny ŭniviersitet. Źbirajučysia kala prybiralni.

Hierojam, jakija nienavidziać japoncaŭ, nie chapaje ciarplivaści. Cichoniam, jakimi hrebujuć hieroi, dastaje duchu žyć u łahiery pavodle Biblii. Jak skončanyja ehaisty pieraŭtvarajucca ŭ samaachviarnych viernikaŭ, a žorstkija bajcy — u płačučych chłopčykaŭ, možna daviedacca tolki kali prahladzieć film całkam.

Tut prazrystaja biełaruskaja sučasnaść — akupanty, strach vakoł, prynižeńni i japonski AMAP. Tut i čužacki kodeks honaru — niaŭmolnaje i pa-svojmu sprviadlivaje «bušydo». Jość i kryž, na jakim chryścijanin addaje siabie za svajho supraciŭnika — pravadyra prychilnikaŭ hvałtu. I niečakany finał — epiłoh…

U śpieckamiendatury Kuplina, dzie «chimikam» užo abrydli žudziki pra vampiraŭ, «Kab skončyć vojny» hladzieli jak adkryćcio. A to dziva: pa-biełarusku, dy jašče kali sam u kletcy, a kožny zahad administracyi pierahukajecca ź viskam zakratavanych dźvieraŭ.

I tym, chto siońnia čuje vakoł źniavažlivyja vokryki dy adčuvaje strach, chto choča vyžyć i nie stracić hodnaści, chto baicca, aby nie było vajny, u vajnu hulajecca, pra vajnu maryć, zmaharam, anłajnieram i ŭsim nam — varta pahladzieć «Kab skončyć vojny».

Dziela čaho? Kab viedać, jak pieramahčy.

Клас
0
Панылы сорам
0
Ха-ха
0
Ого
0
Сумна
0
Абуральна
0

Chočaš padzialicca važnaj infarmacyjaj ananimna i kanfidencyjna?