Laskat zbroi, tresk vohnišča, kryki žarści, poščak sałaŭja… U filmach možna pačuć usio. A ci mahčyma adčuć atmaśfieru, jakuju ŭ słovy zakłaŭ aŭtar, kali čytaješ knihu?

Trejlery, albo rekłamnyja roliki mastackich filmaŭ, užo daŭno stali normaj našaha žyćcia. Dyk čamu nie skarystać taki padychod u litaratury? Vyjście — buktrejler. Jon daje mahčymaść zrazumieć i adčuć aŭtara i hierojaŭ, čas i atmaśfieru. Pa-inšamu zirnuć navat na viadomyja ŭsim tvory i aŭtaraŭ.

Pieršy ŭ Biełarusi prafiesijny buktrejler pradstaŭlaje kulturnickaja kampanija «Budźma biełarusami!». Jon stvorany pavodle apaviadańnia Michasia Stralcova «Smaleńnie viepruka» režysioram Źmicieram Vajnoŭskim, a ŭ hałoŭnych rolach — Alhierd Bacharevič i Maksim Žbankoŭ.

«Ludzi ciapier čytajuć niašmat. I heta škada. Ja liču, vielmi važnaja sprava — danieści varty litaraturny tvor da čytača. Ale paŭstaje pytańnie: jak? Tut treba sučasny instrumient, z dapamohaj jakoha va ŭmovach siońniašniaj, zbolšaha elektronnaj, kamunikacyi kniha moža znajści svajho čytača. Na maju dumku, buktrejler jakraz i jość takim instrumientam», — tłumačyć asnoŭnuju metu prajekta Źmicier Vajnoŭski, stvaralnik buktrejlera. Adbor byŭ vielmi niaprostym: «Ja stolki knih pieračytaŭ! Kaniečnie, chaciełasia b uziać tvor Uładzimira Karatkieviča. Ale buktrejler na jaho zapatrabavaŭ by niejmaviernych resursaŭ. A rabić aby-jak — navošta? Kali tvaje słovy nie lepšyja za cišyniu, pamaŭčy. Tak i tut. Ja šukaŭ nievialikaje, cichaje apaviadańnie, pra jakoje možna było b hetak ža cicha skazać. Znajšoŭ adkaz u «Hamburhskim rachunku» Alhierda Bachareviča. Ja pračytaŭ u im pra «Smaleńnie viepruka» i zrazumieŭ: voś hety tvor! Heta toje, što treba!»

Buktrejler admietny. U im niama hałoŭnaha hieroja. U im abodva hieroi hałoŭnyja. Adnu z rolaŭ, biassprečna, atrymaŭ Alhierd Bacharevič. Režysiora kranuła jaho pazicyja, jaho słovy, pavaha adnaho aŭtara da druhoha. «Mnie padałosia, što Bacharevič vielmi dobra zrazumieŭ Stralcova, — kaža Z. Vajnoŭski. — Čałaviek, jaki dobra jaho zrazumieŭ, i pavinien skazać ad jaho».

Nie zhavorvajučysia z režysioram, hetyja słovy paćvierdziŭ i sam Alhierd Bacharevič: «Michaś Stralcoŭ u svoj čas sapraŭdy staŭsia dla mianie adkryćciom, i ja pastaraŭsia, kab heta adčuvałasia ŭ vobrazie, jaki mianie zaprasili stvaryć. Stralcoŭ — u niejkim sensie marsijanin u biełaruskaj litaratury: samotny, niervovy, tonki, adukavany i čuły da vuścišy śvietu. Čałaviek nie adsiul. A značyć, u nas jość niešta ahulnaje, navat kali kazać pra Bachareviča-čytača i Stralcova-piśmieńnika. Ja adčuvaju svaju suviaź ź im».

Dziakujučy buktrejleru adkryŭ dla siabie «Smaleńnie viepruka» Maksim Žbankoŭ, jaki pračytaŭ apaviadańnie ŭžo padčas zdymak. I ŭsie, chto pracavaŭ nad hetym prajektam, palubili M. Stralcova, jaho tvory. «My šmat pra jaho razmaŭlali, čytali, — dzielicca spadar Vajnoŭski. — I dziakujučy aŭtaru i pracy nad jaho apaviadańniem pierš za ŭsio ja staŭ lepš čytać naš mientalny kod. Ja nie mahu skazać, što ciapier ja jaho vielmi dobra čytaju, ale stvareńnie buktrejlera mnie vielmi dapamahło. U hetaj pracy ja sprabuju jaho namalavać, bo mientalny kod nasamreč składajecca z hetych halinak, z hetych hukaŭ, koleraŭ, słovaŭ. Heta ŭsio robić nas biełarusami!»

Kampanija «Budźma biełarusami!» zaprašaje ŭsich skarystacca kulturnickaj mašynaj času i pieranieścisia ŭ 1973 hod, stać častkaj stralcoŭskaha kosmasu i razam pasprabavać razhadać adzin z najbolš zahadkavych tvoraŭ biełaruskaj litaratury.

Booktrailer «Smaleńnie viepruka» from Budzma Razam on Vimeo.

Клас
Панылы сорам
Ха-ха
Ого
Сумна
Абуральна

Chočaš padzialicca važnaj infarmacyjaj ananimna i kanfidencyjna?