Dzialić układ narodaŭ u pieramohu nad nacyzmam — niedarečna. Ab hetym Alaksandr Łukašenka zajaviŭ siońnia na cyrymonii ŭskładańnia viankoŭ da manumienta Pieramohi ŭ Minsku.

— Na žal, čałaviečaje žyćcio znoŭ abiasceńvajecca. Śviet padzialajecca, buracca šmathadovyja asnovy, ścirajucca duchoŭnyja aryjenciry, - skazaŭ Alaksandr Łukašenka. — Ale biełaruski narod, pieražyŭšy šmatlikija vojny, bieražliva zachoŭvaje takija zrazumiełyja kožnamu čałavieku kaštoŭnaści: ščaście sustrakać śvitanak, udychać vodar haračaha chleba, adčuvać ciapło lubimych ruk, čuć zvonki śmiech dziaciej i maryć ab ich budučyni.

— My, biełarusy, zaŭsiody zmahalisia za niedapuščeńnie skažeńnia historyi, asabliva historyi Vialikaj Ajčynnaj vajny. My zmahalisia suprać padobnaha rodu šarłatanaŭ i nie dumali, što daviadziecca zmahacca i z druhoha biadoj — pryvatyzacyjaj našaj Pieramohi.

Łukašenka pracytavaŭ Alaksandra Surykava, paŭnamocnaha pasła Rasijskaj Fiederacyi ŭ Biełarusi: «My razam pieramahli ŭ hetaj strašnaj i žorstkaj vajnie. Kali nie było b my razam, my b i siońnia stajali na kaleniach».

— Skazana pravilna. Razam uvieś saviecki narod unios dastojny ŭkład u pieramohu nad nacyzmam. I dzialić hetuju Pieramohu siońnia nie da miesca. Heta tak ža baluča dla tych vieteranaŭ, jakija žyvuć, jak zabyvać ich. Pravodziačy miralubnuju palityku, pavažajučy intaresy inšych narodaŭ, my nie admovimsia ad našych pierakanańniaŭ. Nie budziem ich naviazvać, ale zaŭsiody praciahniem ruku dapamohi tamu, chto ŭ joj maje patrebu. Heta naša ćviordaja i paśladoŭnaja pazicyja.

Клас
0
Панылы сорам
0
Ха-ха
0
Ого
0
Сумна
0
Абуральна
0

Chočaš padzialicca važnaj infarmacyjaj ananimna i kanfidencyjna?