Listy palitviaźniam časta nie dachodziać. Heta adzin sa starych dobrych mietadaŭ cisku: ty siadziš, sukamierniki atrymlivajuć listy, a tabie ničoha nie prynosiać. A potym jašče načalnik SIZA vykliča i skaža zadumienna, hledziačy ŭ stol: «Tak-a-a, a pra vas usie daŭno zabylisia…» Ale vychad jość.

Mohuć nie pieradać list, telehramu, mohuć zabaranić pieradačy, mohuć nie puścić advakata. Ale hrašovyja pieravody — adzinaje, što zaŭsiody dojdzie. I viertuchaj abaviazkova sunie ŭ karmušku kvitancyju, na jakoj źniavoleny pavinien raśpisacca. Dyk voś, na toj kvitancyi zaŭsiody prapisanaje proźvišča adpraŭnika. I viazień dakładna atrymaje ad vas hetaje pryvitańnie.

Pamiataju, kali ja siadzieła bieź listoŭ, biez advakata, biez adzinaj viestački z voli, mnie prynieśli pieršuju takuju kvitancyju, adpraŭlenuju Maksam Viniarskim. I adrazu stała lahčej: usio ŭ paradku, pamiatajuć, zmahajucca za naša vyzvaleńnie, my pieramožam. Siońnia za kratami pa kryminalnym abvinavačvańni ŭžo sam Maks Viniarski. Nie ŭpeŭnienaja, što da jaho dojduć listy, ale hrašovyja pieravody dojduć. Tamu davajcie adpraŭlać palitzekam pieravody. Chaj samyja maleńkija sumy, 5—10 rubloŭ. Hałoŭnaje — heta proźvišča adpraŭnika ŭ kvitancyi. Nu i dla atavarki taksama nie lišnim budzie.

Клас
Панылы сорам
Ха-ха
Ого
Сумна
Абуральна

Chočaš padzialicca važnaj infarmacyjaj ananimna i kanfidencyjna?