112.by

112.by

Vadzim Siniaŭski tłumačyŭ, što pierapadrychtoŭka ratavalnikaŭ pamienšyć dla «niadobrazyčliŭcaŭ» kolkaść mahčymaściaŭ «vyprabavać čarhovym razam biełaruskaje hramadstva na tryvałaść». Pavodle jaho słoŭ, padrychtavać biełaruskich ratavalnikaŭ da dziejańniaŭ «u asablivych umovach» daručyŭ Łukašenka. Paśla pačatku pratestaŭ supracoŭnikaŭ MNS pryciahvali da źniaćcia bieła-čyrvona-biełych ściahoŭ i pratesnaj simvoliki z vysotak, roznych haradskich abjektaŭ.

Michaił (imia źmienienaje pa prośbie surazmoŭcy) niekalki hadoŭ pracuje ŭ MNS kiroŭcam, jaho padraździaleńnie znachodzicca ŭ adnym z rajonnych centraŭ. Kaža, što supracoŭnikaŭ viedamstva vučyli stralać i raniej, ale tady navučańnie było minimalnym.

— Prosta pravodzili instruktažy, techniku biaśpieki, kab viedali, što takaja zbroja. Raz u kvartał nas pryvozili na palihon: treba było vystrelvać pa try patrony, kab nie zabyvali, jak i što, — kaža jon i dadaje, što ciapier padrychtoŭka bolš maštabnaja. — Tut užo było poŭnaje navučańnie tamu, jak abychodzicca sa strałkovaj zbrojaj, jak u vojsku. Raźbirać i źbirać aŭtamat, viedać jaho taktyka-techničnyja charaktarystyki, pryncypy pracy. Jašče pavinny byli taksama vyjazdžać na palihon stralać, ale ŭ nas hetaha nie było. Ciapier hetuju padrychtoŭku prachodziać usie, chto ŭładkoŭvajecca ŭ MNS, ale i ŭ padraździaleńniach, dumaju, pavinny buduć prachodzić.

Pa słovach Michaiła, admovicca ad navučańnia nielha, bo ŭ kancy zaniatkaŭ treba budzie zdać zalik. Ratavalnik kaža, što inšym navykam, jakija mohuć spatrebicca ŭ «asablivych umovach», bajcoŭ nie navučajuć.

— Pakul tolki stralba. Ale, dumaju, u bližejšy čas buduć dadavać što-niebudź jašče, — tłumačyć jon. — Heta ŭsio pajšło ad novaha ministra. Jon kiravaŭ milicyjaj u Hrodzienskaj vobłaści, da MNS nijak nie adnosiŭsia.

Nahadajem, Vadzim Siniaŭski zajmaje pasadu ministra pa NS z sakavika 2021 hoda, raniej jon uznačalvaŭ UUS Hrodzienskaha abłvykankama, u žniŭni 2020 hoda adziny z načalnikaŭ rehijanalnaj milicyi prasiŭ prabačeńnia za dziejańni siłavikoŭ u pieršyja dni pratestaŭ.

«Viadoma, heta ŭsio niepryjemna. Chtości skryhoča zubami i prachodzić heta navučańnie»

Hrupa Michaiła, pa jaho słovach, pytałasia ŭ vykładčyka, navošta bajcam MNS prachodzić hetuju padrychtoŭku.

— Skazali, što, u vypadku jakich-niebudź kanfliktaŭ u Biełarusi, nas buduć vystaŭlać prosta na achovu administracyjnych abjektaŭ. Nie razhaniać mitynhi ci niešta takoje — a asabliva dla achovy. U nas u statucie (u novym zahadzie) heta taksama było prapisana, tamu ja dumaju, što tak i budzie, — upeŭnieny chłopiec. — Ale ŭ nas 80% supracoŭnikaŭ słužyli ŭ vojsku, asabliva hetym pytańniem nichto nie zadajecca. Viadoma, heta ŭsio niepryjemna. Chtości skryhoča zubami i prachodzić heta navučańnie. Chtości — nu, navučyli i navučyli. Dumajem, usio heta prosta dla ptušački robicca.

Kiroŭca taksama raspavioŭ, jak u padraździaleńniach ustanovy staviacca da taho, što ratavalnikaŭ u pierśpiektyvie mohuć pryciahvać da razhonu pratestoŭcaŭ.

— Kali byŭ žnivień paśla vybaraŭ, kažuć, u adnym z haradoŭ ludziej u pažarnaj častcy adpraŭlali palivać pratestoŭcaŭ vadoj, ale tyja admovilisia heta rabić — pakinuli mašynu i syšli — uspaminaje Michaił. — Nie mahu być upeŭnieny, što heta praŭda, ale pa razmovach sa svaimi kalehami viedaju, što, kali b adpravili nas, my pastupili b hetak ža. Ludzi razumiejuć, što jany žyvuć u svaim horadzie. A ŭ rajcentrach usie adzin adnaho viedajuć: ja pajdu abliju ludziej vadoj, a jany maju mašynu padpalać. Dy i naohuł, staŭleńnie rabotnikaŭ MNS adroźnivajecca ad staŭleńnia armii i MUS da ludziej. My ž časta sutykajemsia ź nieadekvatnymi hramadzianami, ale stavimsia i da ich bolš čałaviečna, nie sprabujem prystrunić siłavymi mietadami. My ŭładkoŭvajemsia ratavać ludziej, a nie paskudzić im.

«Moža, nas dla samaabarony jakoj-niebudź vučyli stralać…»

Mužčyna nie chavaje, što i zaniatki pa ideałohii z supracoŭnikami pravodziać.

— U nas jość sšytki, my tam prapisvajem temy, naprykład, čamu była Druhaja Suśvietnaja vajna, jakim byŭ chod jaje raźvićcia. Pra Kanstytucyju taksama, jaki ŭ nas prezident. Kažuć, što my pavinny ŭsio heta viedać: «nie padabajecca — zvalniajciesia», — apisvaje situacyju ratavalnik.

Michaił kaža, što ŭ viedamstvie apošnim časam nazirajecca adtok kadraŭ. Mužčyna miarkuje, što jon uzmocnicca, kali bajcoŭ pačnuć pryciahvać da ŭdziełu ŭ jakich-niebudź bajavych dziejańniach.

— Kali likvidavać pažar, nastupstvy raźlivu niebiaśpiečnych vadkaściaŭ — dobra. A kali heta budzie vajennaja dapamoha — dumaju, kala 50-60% supracoŭnikaŭ adrazu buduć zvalniacca, — razvažaje jon. — Mnohija ciapier prosta dapracoŭvajuć kanrtakty, u nas niedachop ludziej, tamu što tut stanovicca ŭsio bolš stroha, za lubuju drobiaź mohuć pazbavić premii. Apošnija paru hadoŭ pastajanna prachodziać pravierki. Tam taksama vyšukvajuć, za što pakarać i pazbavić premij. Apošni hod usio bolš ludziej sychodziać z MNS, a prychodziać radziej. Moža, ludzi bačać usie hetyja razmovy, dumajuć, što z MNS chočuć zrabić MUS, i pabojvajucca hetaha. Ale, dumaju, nas buduć pryciahvać vyklučna na likvidacyju. Moža, nas dla samaabarony jakoj-niebudź vučyli stralać…

Ministr taksama zajaŭlaŭ, što da 15 červienia MNS atrymaje zbroju ad Minabarony. Michaił kaža, što paśla vučoby nie atrymlivaŭ zbroju, jon ličyć, što vydavać jaho supracoŭnikam na ruki nie buduć.

— Zamacavanaj za nami zbroi, jak u armii, niama. Nam jaje i nie pavinny vydavać — tolki ŭ vypadku nieabchodnaści, — zaklučaje supracoŭnik MNS.

Клас
1
Панылы сорам
4
Ха-ха
1
Ого
3
Сумна
1
Абуральна
12