Andrej Śmirnoŭ, režysior kultavaha «Biełaruskaha vakzała», stvaryŭ novuju stužku — badaj, samuju značnuju rasijskuju stužku z pačatku XXI st. Film «Žyła-była adna baba» raspaviadaje pra los žančyny i čatyroch jaje mužčynaŭ na fonie vialikaha histaryčnaha złomu pačatku XX stahodździa.

Miesca dziejańnia — Tamboŭskaja hubiernia Rasii. Hałoŭnaja hierainia — Varvara (jaje syhrała Darja Jekamasava), niepiśmiennaja sialanka. Film pačynajecca scenaj jaje viasiella: dziaŭčynu ź biednaj siamji vysvatali za bahataha. Potym budzie pieršaja suśvietnaja, hramadzianskaja vajna, zaviaršajecca film padziejami Tamboŭskaha sialanskaha paŭstańnia suprać balšavikoŭ u 1921 hodzie.

Scenar filma byŭ hatovy jašče ŭ 2004 hodzie. Ad pačatku

režysior zajaŭlaŭ, što zdymaje film pra Tamboŭskaje antybalšavickaje paŭstańnie (inačaj — Antonaŭski miaciež), zadušanaje Tuchačeŭskim z dapamohaj hazaŭ i artyleryi. Ale antonaŭcy — tolki adna linija šmathrannaha siužeta kinaepapiei.
Darečy,
rolu adnaho ź ich, paŭstanca-anarchista, vykanaŭ rasijski rok-muzyka Juryj Šaŭčuk.
Jon praśpiavaŭ u filmie pieśniu.

Paŭstancy hladziacca ŭ filmie vyjhryšna ŭ paraŭnańni z pradstaŭnikami inšych palityčnych siłaŭ. Zrešty, u stužcy niama ni idealizacyi, ni ačarnieńnia. Žadańniem režysiora (a 

zdymkam papiaredničała vialikaja praca ŭ archivach
) było pakazać usio «jak było». I taja
rečaisnaść časam zmušaje skałanucca
.

Žachi karkałomnaha pieryjadu historyi iduć fonam. Na tym fonie pakazany i los Varvary, i los rasiejskaj vioski jak takoj. Davajennaja i darevalucyjnaja vioska ŭ filmie — dzikaja, «damastrojeŭskaja», amal siarednieviečnaja pa noravach i pobytu. Ništo, aproč pieravarotu, jaje nie moža źmianić. Ale i pieravarotnyja padziei 1919–1921 hadoŭ nie dajuć palohki. Novyja ŭłady mianiajucca z šalonaj chutkaściu, žyćcio sialanstva jany palepšyć nie mohuć dy i nie chočuć.

Usia roźnica ŭ tym, što ŭ sialan, aproč siakieraŭ, źjavilisia jašče strelby dy kulamioty.

Śmirnoŭ nie zdymaŭ ciaham tryccaci hadoŭ — vypadak dla historyi kino ŭnikalny, ciahnie na suśvietny rekord. Ale, jak adznačajuć kinaznaŭcy, režysior zdoleŭ stvaryć nastolki važnuju dla rasijskaha kiniematohrafa karcinu, što na jaje varta było patracić stolki času.

Samy nieadnaznačny čas u rasijskaj historyi XX stahodździa pakazany praz pryzmu słavutaj «babskaj doli»
, jakaja apynułasia ŭ rukach Śmirnova idealnym katalizataram dla apisańnia tych časoŭ.

Heta spraŭdny realizm, u najlepšych tradycyjach kinaepapiei, sakret stvareńnia jakoj da siońniašniaha dnia možna było ličyć stračanym u rasijskim kino, adznačajuć kinakrytyki.

Jašče taki

film moža stać adnym z uzoraŭ dla stvaralnikaŭ budučaj biełaruskaj kinaepapiei, što razhorniecca na fonie Słuckaha paŭstańnia 1920-ha.
Клас
Панылы сорам
Ха-ха
Ого
Сумна
Абуральна

Chočaš padzialicca važnaj infarmacyjaj ananimna i kanfidencyjna?