Toj fakt, što śviet narodu rubicca za moŭnaje/nacyjanalnaje pytańnie nie moža nie źviartać na siabie ŭvahi. Chiba lanivy ŭ apošni čas nie vykazaŭsia za ci suprać. Dysputy abniali nie tolki linhvistyčny absiah, ale i ahulna-kulturny, nacyjanalny i hlabalna-palityčny.

Źjavilisia radykały i pamiarkoŭnyja, levyja, pravyja i niapravyja… U zaciatych sprečkach mnohija pavažanyja mnoj ludzi ŭžo dajšli da pravilnych vysnovaŭ, što Biełaruś nie moža być nijakaj inšaj aproč jak biełaruskaj i… pačali pałochacca ŭłasnaha hołasu! Jak heta typova dla biełarusaŭ — skazać zališnie šmat praŭdy! Ach, jakaja niedaravalnaja lehkadumnaść! A raptam, barani Boža, kaho hetym pakryŭdzili?!"

Jak ža heta my navažylisia skazać uhołas, što ładnaja pałova «zmaharoŭ», «kłasikaŭ», «dziejačoŭ» roznaha hatunku nie majuć ničoha supolnaha ź Biełaruśsiu, choć jany i niezadavolenyja režymam takoha ž hramadzianina ARŁa. Tak — jany nie chočuć jaho ŭłady, ale i sapraŭdnaj paŭnavartasnaj biełaruskaj krainy jany nie chočuć jašče bolš. Im utulna tut — u jeŭrapieizavanaj kałonii Rasiei i, pačuŭšy hałasy ŭ rašučuju padtrymku biełaruskaści, hramadzianie hetyja žudasna ŭzłavalisia! I jość z čaho — ich simpatyi da biełaruskaści jak da pryncypu žyćcia niezaŭvažnaj mienšaści intelektuałaŭ — heta adno, a biełaruskaść jak ład myśleńnia — heta nieprymalna!

Usčynajecca lamant pakryŭdžanych: «Jak ža tak?! Vy nas, karennych staličnych kasmapalitaŭ sa znakam jakaści, chočacie vašaje movie vučyć?! Nu, iźvinicie! My tut vas cierpim, na vašu „Paŭlinku“ chodzim u ciatr i piajem „Rodzina maja, Biełarussśsija“, i vam mała?!"

Pačynajucca vykručvańni „prymus ni da čoha nie pryviadzie“, „dajcie čas — usio samo zrobicca“ i h.d. I ŭsio ŭ takim ža duchu, a lejtmatyŭ adzin — nu, vas z vašaj biełaruskaj Biełaruśsiu, nam tut i tak dobra, nie pieraškadžajcie nam zmahacca „za našu i vašu“ i viaščać ad vašaha imia pierad narodami na vialikam i mahučym!»

Voś takaja karcina alejem. Tavaryšy pačali pałochacca taho, što daŭna zrabili našyja susiedzi ŭ Polščy, Litvie i inšych krainach, jakija na miažy 80-90-ch stali na šlach sapraŭdnaj nacyjanalnaj demakratyi. Jany adčuli, što vyrasła nie supołka zapałochanych pamiarkoŭnych ciarpiłaŭ, a adčuvalna vialiki płast hramadstva, jaki choča narešcie sapraŭdnych źmienaŭ! I palahajuć hetyja źmieny nie tolki ŭ adchileńni ad ułady dyktatara, ale i ŭ razbudovie nacyjanalnaj krainy Biełarusi, dzie biełaruskaść stanie nie dziaržaŭnaj prahramaj na paru hod, a sapraŭdnym ładam žyćcia. Spałochalisia i vydali siabie dzie hnieŭnymi, dzie apraŭdalnymi artykułami i pramovami… I da lepšaha — usio tajemnaje stanovicca vidavočnym. Niachaj jušacca — ad ich społachu my atrymlivajem adrenalin… Trymajmasia razam i nie bojmasia ŭłasnaha hołasu, jaki narešcie maje šaniec ź pisku pieraraści ŭ ryk.

Žyvie volnaja i niezaležnaja Biełaruś!

Клас
Панылы сорам
Ха-ха
Ого
Сумна
Абуральна

Chočaš padzialicca važnaj infarmacyjaj ananimna i kanfidencyjna?